پژمردگی فوزاریومی (Fusarium oxysporum f.sp lycopersici)

«پژمردگی فوزاریومی» از بیماری‌های خاکزاد و شایع گلخانه‌های صیفی، مانند گوجه فرنگی، خیار، فلفل و… می‌باشد که از طریق ریشه به بخش‌های درونی گیاه راه پیدا کرده و موجب خسارت شدید به محصول می‌گردد.

 

علائم بیماری:

 

– زرد شدن برگ‌های پایینی بوته در ابتدای آلودگی و سرایت آن به بخش‌های جوان‌تر با گسترش بیماری.

– پوسیدگی طوقه در مرحله گیاهچه.

– تشکیل گال طوقه و ریشه نابجا در مراحل پایانی رشد.

– نکروز و قهوه‌ای شدن حاشیه برگ‌ها.

– قهوه‌ای و سیاه شدن میوه‌های سبز و نارس.

 

از دلایل توسعه بیماری:

 

– کمبود پتاسیم و کلسیم.

– استفاده بی‌رویه از کودهای ازته.

– رطوبت بالا.

– افزایش اسیدیته خاک.

 

کنترل زراعی:

 

– آفتاب دهی خاک.

– تهیه نشاء عاری از بیماری.

– رعایت اقدامات بهداشتی در مراحل مختلف کاشت، داشت و برداشت.

– بکارگیری ارقام مقاوم.

– استفاده از کودهای حاوی روی و کلسیم بالا.

– مدیریت مصرف کودهای ازته.

– ضدعفونی نشاء قبل کشت با «پیکاسول جنوبگان».

– کنترل رطوبت و دمای گلخانه.

– تناوب زراعی.

 

کنترل بیولوژیک:

 

بکارگیری قارچکش بیولوژیک حاوی قارچ تریکودرما هاریزیانوم.

 

کنترل شیمیایی:

 

– استفاده از سموم شیمیایی با مشورت کارشناسان کشاورزی.

– پروپاموکارب هیدروکلراید.

– فوزتیل آلومینیوم.